Όταν συνεργάζεσαι με έναν άνθρωπο σαν τον Κωστή γίνεσαι ξανά 5 χρονών. Ξεχνάς ότι φοράς νυφικό, κουστούμι, μέσα στην καρδιά του μεσημεριού, αδιαφορείς για τη ζέστη, τον κόσμο, τις ανηφοοοοορες, τους προβληματικούς ‘παππούδες'(χο χο), φεύγει όλο μα όλο το άγχος και απ τα γέλια και τα πειράγματα το μακιγιάζ έχει γίνει πλέον παρελθόν..!
Εκεί που λες ‘Κωστή να βγάλουμε ακόμα λίγες γιατί 300 δεν είναι αρκετές(!!) ‘, ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι η ώρα είναι 9 το βράδυ και η οικογένεια του είναι έτοιμη να δηλώσει εξαφάνιση!
Μα φυσικά και δεν τον αφήνουμε να επιστρέψει σπίτι, αλλά καταλήγουμε να πίνουμε κρασάκια γιατί ειλικρινά όλο αυτό που ζεις μαζί του δεν θες να τελειώσει.
Είναι επαγγελματίας, συνεπής, τυπικός, ευγενικός, έμπιστος, φιλόδοξος, ριψοκίνδυνος (μα να κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα σε κάθε κλικ!)…και πολύ απλά λατρεύει αυτό που κάνει.
Νιώθουμε τυχεροί που σε βρήκαμε και πέρα απ την άψογη δουλειά σου, νομίζω αποκτήσαμε και έναν καλό φίλο.